Langesundsbukta (de bocht van Langesund)

Het is zaterdag16 april 2005. Ik, Hans Boersma, sleep mijn vismateriaal alvast naar de oprit. Edwin en Chris zijn net voor Wijnand, Binne en Gerrit gearriveerd. Harry haalt Henk op en een kwartier later is de Fisharoundtheworldcrew kompleet. Handjes schudden, dolletje hier, geintje daar. 8 Volwassen kerels die weer klaar zijn voor een weekje zeevissen in het Noorse. Ervaren Noorwegen gangers, diepzeevissers en toch zenuwachtig als een stel jonge jochie voor een schoolreisje. Het eerste doel is Hirtshals, in de kop van Denemarken. Oldenburg, Bremen, Hamburg, Flensburg, Arhus, alles gaat op rolletjes. Ruim op tijd zijn we in de haven. Besloten wordt om een hapje te doen in een klein restaurantje op de kade. De enigen die hier nuchter rondlopen zijn wij. Alle andere bezoekers, meest vissers, personeel en lokalen zijn zichtbaar onder invloed. We weten de ober aan het verstand te brengen dat we 8 porties saté willen, en inderdaad worden een kwartiertje later netjes 6 tosti's afgeleverd. Zijn ze toch meer onder invloed dan in eerste instantie gedacht. We laten ons humeur er echter niet door verpesten, en als eindelijk iedereen wat heeft gegeten zoeken we de Colorline weer op. De reis verloopt vlot, en zondagochtend half negen rijden we van de boot in Larvik. Binnen een kwartier zijn we bij de appartementen van Brunvall Gård. Onze thuisbasis voor de komende week. Snel de auto's leeg, zenuwachtige drukte over welke hengels we meenemen en binnen anderhalf uur na aankomst in Noorwegen staan we al bij de Viento, in de haven van Helgeroa. Terje staat met een grote glimlach op het achterdek. De lucht is strak blauw en de zee ligt erbij als een spiegel. De sociale verplichtingen worden vrolijk afgerond en spoedig varen we de haven uit. Het begin van een nieuw visavontuur.

De bevroren makrelen en haringen, die als aas moeten dienen, staan te ontdooien in een emmer zeewater. Tegen de tijd dat we op de eerste stek zijn aangekomen, is het aas te verwerken. Hengels, 30-50 lbs stokken zijn voorzien van reels. Reels uit de categorie ABU 10.000 of vergelijkbaar. Volgedraaid met ongeveer 22/00 whiplash. Onderlijn bestaat uit 1,5 mm dik nylon met een zijlijn. Deze zij- wapperlijn, is voorzien van een fluoriserende slang, enkele octopussy's en een 6/0 haak. Aas is, zoals vermeld, een makreel of haring filet. 450 gram lood moet ervoor zorgen dat dit feestmaaltje de bodem, 210 meter onder ons, bereikt. Ik weet niet hoevaak we dit ritueel al hebben ondergaan, maar het blijft na al die jaren een heel eind. De eerste maal de bodem bereiken duurt altijd erg lang. Af en toe de lijn remmen tijdens het afdalen zorgt ervoor dat en geen lange bocht ontstaat. Ik voel dan ook meteen dat mijn aas de bodem heeft bereikt. Droge tikken op de top vertellen, dat we op een harde, rotsige bodem vissen. Prima plek voor de leng, lom en andere bodembewoners. Half april moet de tijd zijn voor de echte grote kneiters in dit gebied. Maar, hoe zal het ook anders, de echte grote visssen zijn nog niet gearriveerd, volgens de locale beroepsvissers. Water is te warm, afgaande op metingen van het Noorse TNO. We laten ons er niet door leiden en doen ons stinkende best om de vissen tot aanbeten te verleiden. Zoals bijna iedere trip is het Gerrit die de eerste vis haakt. Een lom van een kilo of 7. De ban is gebroken, de spanning eraf en in de loop van de ochtend vangen we allemaal vis. Lengen, lommen, blauwkeeltjes zijn de soorten die we hier het meest vangen.

De overbekende fluit heeft blijkbaar geklonken daar beneden, want plotseling houdt het bijten op. Tijd voor de inwendige mens, natje, droogje en herinneringen ophalen met. Plotseling komt de hengeltop weer in beweging. Kleine felle rukjes. Wijst meestal op Blauwkeeltjes en het is dan ook zaak om snel de haak te zetten. Met leng en lom moet je langer wachten maar deze kleine felle bijtertjes hebben in no-time je haak leeg. Mis! Nee toch niet. Beetje weerstand met verder niets. Het zal toch niet? Angst wordt bewaarheid wanneer alles aan de oppervlakte komt. Klein zwart haaitje. Binnen een halfuur heeft iedereen zo'n visje op de boot getrokken. Zwarte doornhaaitjes. Af en toe een ware plaag. Volgens Terje kunnen ze met duizenden tegelijk op je stek verschijnen. Er is dan maar een oplossing. Andere stek zoeken, want de overige vissoorten komen eigenlijk niet meer aan bijten toe. Geen nood, want Langesundsbukta is echter een schitterend visgebied met vele goede stekken. Drie kwartier later verdwijnen onze lijnen al weer in de diepte op een nieuwe locatie.

Net als deze eerste visdag, vliegt de tijd. We vangen goed. Erg goed. Iedere dag levert vis en bijna iedereen vangt persoonlijke records. Vele lengen boven de 10 kilo. Chris vangt de grootste leng. 16 kilo! Binne verscherpt zijn pr met 13 kilo leng en Henk is zeer ingenomen met een lom van 10 kilo. Snelle Gerrit vangt zijn eerste blauwkeeltjes van rond de kilo. Sinds jaar en dag is de woensdagavond pannekoekavond. We nodigen onze gastheren en vrouwen en lokale visvrienden uit. Kinderen mee en al met al zitten we met rond een uur of zeven met 22 man in de Waffelturm. Soort kantine in het appartementen complex van Morten en Sidsel. Om niet in tijdsnood te komen ben ik woensdags altijd rond een uur of half vijf in de keuken te vinden. Wonder boven wonder lukt het altijd weer om op de afgesproken tijd klaar te zijn. Wanneer iedereen zit, zet ik 81 pannekoeken op tafel en begint het feest. Het gekakel en gelach verstomt als bij toverslag en allemaal genieten ze van m'n "culinaire hoogstandje". Ik wordt niet gehinderd door enige kookkennis, maar pannekoeken is mijn specialiteit. Na het eten wisselen we wat kado's (lees Beerenburg) en vriendelijkheden uit. Ik word tot erelid gebombadeerd van het Storm Havfisketeam. Of dat nu komt omdat ik voor hun een logo en jacks heb ontworpen en laten maken, of om m'n viskwaliteiten, laat ik in het midden. Wat de reden ook is, altijd een goede gelegenheid om een fles Aquavit te ontkurken.

De volgende ochtend staan we weer vroeg, maar een beetje duf in de haven. Dag ziet er weer grandioos uit. Blauw, zon en geen zuchtje wind. We gaan naar een stek waar Tom, die ons vandaag ook vergezeld met zijn boot, onlangs dikke lommen heeft gevangen. Tom is beroepsvisser die we al jaren kennen. Wanneer we in Stavern zijn, vist Tom altijd een paar dagen met ons mee. Goeie visser die, ongeacht welk weer- en stroomtype altijd wel een goede stek voor ons heeft. Aas is makreel en ik vis met de meest simpele onderlijn montage die je maar kunt bedenken. Twee zijlijntjes van een centimer of 20. Stukje fluoriserende slag en een haakgrootte zoals de meeste wrakvissers die gebruiken. Fladderte makreel en that's it. Aas continu een klein half metertje boven de bodem aanbieden. Lood moet net de bodem raken. Dit is een vermoeiende manier van vissen, maar het levert veel vis op. En het voorkomt dat de garnaalachtige parasieten je aas van de haak vreten. Vissers die de hengel vaak en lang in de hengelsteun hebben, waarbij het aas op de bodem ligt, krijgen hier onherroepelijk mee te maken. Tom heeft ons weer naar een goede locatie geloodst. We vangen veel en van een behoorlijke formaat. Diverse lommen, lengen en blauwkeeltjes. En dan gebeurt waarvoor we hier ieder jaar weer naar toe gaan. Een zware vis heeft toegebeten en niet van plan om het me makkelijk te maken. Vooral de eerste tientallen meters heb ik niet het gevoel de controle te hebben over de situatie. Harde bonken, stompen en runs zorgen voor trillende bovenarmen. Denk ik dat ik de situatie meester ben, giert er weer een meter of vijf lijn van de reel en kan ik weer beginnen om de moeizaam gewonnen lijn opnieuw in te halen. Maar beetje bij beetje verdwijnen de meeste felle rukken en komt de vis naar boven. Het water is hier nog erg helder en in de diepte zie ik de witte flank van een grote lom verschijnen. Dit gaat ook nu gepaard met een enorm spoor aan luchtbellen. Door het grote drukverschil treed er gasvorming in de vissen op, en het laatste eindje komen ze dan ook als een dobber boven water. Harry staat naast me te filmen en Binnen heeft het druk met zijn eigen hengel. Ik besluit de vis zelf maar te gaffen en met nog een behoorlijke krachtsinspanning til ik de lom over de reling. Groot en meteen bekruipt me het gevoel dat deze vis wel eens dicht bij de record maten kon komen. Lengte is 103 cm. Later blijkt bij de officiele weging dat de vis 14,5 kilo weegt. Een nieuw nederlands record. Eindelijk. Na 12-13 van dit soort trips te hebben georganiseerd ben ik eindelijk zelf eens aan de beurt. Ons fisharoundtheworldteam had reeds drie nederlandse records staan, allemaal door Harry, en natuurlijk deelt iedereen in die vreugde. Maar eerlijk is eerlijk, zelf een record vangen is heel speciaal. De dag was echter nog niet om. Na deze lom ving ik een leng van een kilo of 9, en de tweede vis na de recordlom bleek een blauwkeeltje van 1,4 kilo. Eveneens een nieuw record. 12 jaar organiseren, testen uitvinden, noors leren, tijd investeren wordt binnen een uur beloond met twee potentiele nederlandse records. Super. Net als alle andere tripjes blijft Langesundsbukta 2005 toch heel speciaal.

De Noorse weergoden hebben het goed met ons voor. Zes daagse vistrip geregeld en we hebben ook daadwerkelijk zes dagen offshore gevist. Uniek voor de tijd van het jaar, en volgens Terje en Tom eveneens uniek voor het hele jaar. Het heeft zo moeten zijn. We sluiten net als ieder jaar af bij Terje en zijn vrouw Marianne. De woensdag avond is voor de Hollanders en de vrijdag altijd voor de Noren. Tradities die al jaren voortduren. Op het menu staat eland van de barbeque. Ondanks de temperatuur is het goed toeven op de veranda. De alcoholische versnaperingen en de straalkachels onder de luifel hebben hier een groot aandeel in. De nieuwe afspraken staan alweer genoteerd, dus ik ben bang dat we volgend jaar weer moeten.

Vi sees i Norge, med vennlig hilsen
Hans, www.fisharoundtheworld.com